Crnica, reka

    Crnica, reka u centralnoj Srbiji.

    Poreklo naziva reke:

    crn – pridev, opisan, analogija mutna voda ove reke

    narodna etimologija:

    „… u ataru sela Buljana (kod Paraćina) onde gde reka Crnica izlazi iz planina u ravnicu, bio je vele nekad veliki i čuven manastir (Petruša), a reka Crnica koja pored njega teče zvala se Belica. Jednom pričaju, da je tu bio veliki sabor, udare Turci, porobe svu nejač, a ljude iseku koji god nije mogao izmaći u planinu. Belica, tada poteče krvava pa se stoga prozove Crnica eto do danas.“

    Milan.Đ.Milićević. Kneževina Srbija 2, navedeno iz Srpski imenoslov, iz V. Lazarević, s.732

    Cernica – ime mjestima i reci, od cer

    • varosica u Hercegovini u Gacku. Vuk, rjec. .

    U Cernici konak učiniše. Nar. pjes. Vuk. 3, 457. Griješkom štampaju i bez e:

    K Ljubomiru putovaše; otkli opeta u Bileću i ,Crnicu‘ napjrijed hode . . .

    ….

    – selo u Srbiji u okrugu jagodinskom. d) rijeka i Srbiji u okrugu podrinskom koja u Jadar

    utiječe. M. D. Milićevic, srb. 521.

    Daničić, rečnik, tom 1, str. 770

    Crnica reka Knezevina Srbija

    Kneževina Srbija, M.Đ.Milićevič, s. 1092

    « Back to Glossary Index
    SHARE
    Previous articleteget
    Next articlelonac