crknuti

     

    crknuti, crkavati – starosrpski  glagol koji se javlja u Vukovom rečniku

    Najčešće tumačenje je da je onomatejskog porekla, kao i glagoli cvrčati, krknuti, …:

    “… izdahnuti s takim glasom, raspasti se a potom samo uginuti.” Daničić

    • odnosi se na živitonje, kad crkne kakvo marvinče,  a ” … o čeljadetu samo s pogrdom”

    Muhe one stoci tako dosađuju, da kašto i crkava od njih; Vuk

    Kad to začu junak mladoženja, glasom ciče a od jada crče.

    To izreče, pa od jada crče …. narod. pesma

    Padne s kruške na zemlju, te se razbije i crkne.

    « Back to Glossary Index